Er moest nog wat etenswaar ingeslagen worden om de komende dagen hongervrij door te komen, dus bracht ik na de werkuren nog vlug een bezoek aan een warenhuis. Er waren maar 2 kassa's open en voor beide waren zoveel kooplustigen betalensklaar dat er zich aldus 2 aanzienlijk lange rijen van winkelkarretjes vormden. Een bejaarde dame stoorde zich echter niet in het minst aan het feit dat anderen gedwee hun beurt afwachtten, reed iedereen voorbij, gaf met haar kar de kar van de mevrouw die voor me stond een duw en eigende zich alzo een plaats in de wachtrij toe die eigenlijk helemaal niet de hare was - voor zover ik weet zijn wachtrijen getrouw aan het FIFO principe (first in, first out) en dat werd hier overduidelijk met de voeten getreden. Aan de kassa zelf gekomen toonde het kassaregister haar dat ze 14 euro en 28 eurocent moest ophoesten. Haar reactie: een flap van 100 euro op de desk en daarna een langdurige zoektocht in een geldbeugel om de 28 cent zo goed mogelijk te benaderen. Dat lukte niet, ze had maar 17 cent bij stamelde ze, maar die gaf ze dan ook aan de mevrouw die de kassa bemande (of bevrouwde, zo je wil).
Even later geraakt ook ikzelf succesvol voorbij de betaalterminal, puzzelde de aangeschafte winkelwaar in de koffer van de auto en stapte richting de aan het warenhuis palende slagerij. En wie stapte net voor mij doorheen de openglijdende deur? Jawel, Miss Botsauto 2007... Nu, dit tot daar aan toe, maar hier speelde zich alweer hetzelfde tafereeltje af: er waren 2 dames die instonden voor de bediening en hoewel er nog een andere mevrouw plichtsgetrouw haar beurt stond af te wachten, had een "de volgende aub" van 1 der werkneemsters van de slagerij als gevolg dat de oude dame haar bestelling plaatste, dit tot grote consternatie van de wachtende mevrouw. En ook hier dezelfde afsluiter: 2 euro 48 cent te betalen maar een flap van 100 euro en de volledige handel eurocenten die ze daarnet als wisselgeld had teruggekregen als extraatje er bovenop.
Eerbied voor die grijze haren? Yeah right, mij best maar dan wel enkel en alleen aan mensen die op zijn minst een vorm van wederzijds respect kunnen opbrengen in relatie tot hun medemens. En wat mij betreft: mijn humeur was allesbehalve - een toestand die gelukkig nooit de eerst daarop volgende maaltijd overleeft ;-)
Monday, July 16, 2007
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
1 comments:
Aha, men zou eens een studie moeten doen van de oudere, niet-werkende bevolking. Je hebt twee groepen.
Eén groep geniet van de rust en doet dus ook zijn boodschappen wanneer de iedere werkende mens aan de slag is.
En dan de andere groep, die wacht tot de werkende mens in een haast zijn inkopen gaat doen. Dan doen ze gretig mee met de haast van de werkende, maar aangezien ze de rest van de dag niets om handen hadden, hebben ze nog extra energie om nog gehaaster over te komen.
Hetzelfde fenomeen zie je soms op het openbaar vervoer...
Ik denk dat ik zelf toch bij de eerste groep zit....
Post a Comment