Iedere slak is een beroemde papieren ruimteheld zonder batterijen

Slakkengang
Ik moest vorige week om 11u00 op een vergadering in Heverlee zijn. Vol goede moed vertrokken op een optimistisch 8u30 's morgens, aldus rekening houdend met de onvermijdelijke files en voor 1 keer echt geen zin hebbend om op een onooglijk uur op te staan, en warempel: 5 minuten voor de aanvang het lokaal binnengewandeld. Afzien dus onderweg: anderhalf uur staan aanschuiven in de file, toch iets erger dan ik had ingeschat. Na afloop nog rap een babbelke gaan slaan met een vriend die werkt in hetzelfde gebouw waar de vergadering plaatsvond en om 14u00 weer de wagen in teneinde de files voor te zijn. Edoch, die laatste zijn kennelijk toch rapper dan ik had verhoopt: om 16u15 thuis na kilometers en kilometers voortlummelen. Ik in Brussel gaan werken? Nooit, zeg ik U, NOOIT!!! Al moet ik bekennen dat het op weg naar Antwerpen ook steeds drukker wordt, ik kan het verkeer maand per maand bijna letterlijk zien toenemen. Vandaag stond in de krant dat 35% van de Vlamingen overweegt van werk te veranderen om de files te vermijden. De Vlamingen kennende zullen ze gewoon blijven waar ze zijn en het aanschuiven lijdzaam ondergaan, maar goed, het is toch een teken aan de wand dat de Vlaamse (of federale) overheid werk zou moeten maken van het actief promoten van teleworking.

Papieren ruimteheld
Qua computer games ben ik een vrij kieskeurige mens - het feit dat ik voor dat soort bezigheden in mijn huidige leefomstandigheden toch amper tijd heb maakt dat die eigenschap geen ramp is, ik kan me voor mijn noden makkelijk beperken tot die paar games per jaar die aan mijn eisen voldoen. Momenteel ben ik bezig met een ronduit schitterend spel: Super Paper Mario, een combinatie van een platformer en een puzzelspel/adventure, toevallig net mijn beide favoriete speltypes. Ik heb nu 3 werelden van de 8 uitgespeeld wat heeft geresulteerd in ettelijke uren spelplezier en hopen bewondering voor zoveel originaliteit. Hoezeer de Wii qua graphics ook moet onderdoen voor zijn concurrenten PS3 en XBOX 360, in dit spel klopt tot nu toe alles - al zijn de conversaties soms wel wat langdradig. De controle over de protagonisten is perfect, de puzzels zijn leuk en slechts occasioneel van die aard dat je even radeloos vast zit en de wereld is schitterend en met veel zin voor grappige details weergegeven.
Maar alvorens U naar de winkel host om tot de acquisitie over te gaan van een doos die dit kleinood bevat toch nog even deze tip: verdubbel U budget en grits meteen ook Super Mario Galaxy mee uitde rekken. Want geloof het of niet, diezelfde mens die bovenstaand amusementsmirakel uit zijn mouw heeft geschud slaagde erin meteen daarna in nog beter te doen door dezelfde held nu volledig in 3D op ons los te laten, huppend van planeet naar planeet en op elke locatie de confrontatie aangaand met de nodige vijanden en/of puzzels. Ik zag nog maar een paar planeten tijdens een korte spelsessie bij een vriend maar man, man, man wat een belevenis, wat een perfectie, wat een spel - volgens mij is de code voor dit game de maker lijn voor lijn door God zelf ingefluisterd. Meneer Miyamoto, U bent mijn held!

Iedereen beroemd
Dat mag gerust van mij, maar niet alvorens ik zelf ten onder ga aan de druk van de roem:http://www.drieduizend.be/index.php?date=2007-11-29 Zolang ik maar niet naast mijn schoenen ga lopen... Al zou dat misschien nog zo gek niet zijn want dan heb ik er ineens geen meer nodig ook, van een besparing gesproken ;-)

Batteries not included
Tijdens het doorworstelen van een aantal Sinterklaasbrochures merkte ik op dat 1 welbepaald document icoontjes had die per item aanduidden of er voor de werking van dat ding al dan niet batterijen vereist zijn. Ik viel zo goed als van mijn stoel toen ik de bladzijden omsloeg: er is amper nog speelgoed te vinden waar je geen batterijen in moet proppen. En dat terwijl de toegevoegde waarde van de batterijen vereisende electronica veelal minimaal is, om niet te zeggen contraproductief - de meeste stukken speelgoed nemen nagenoeg alle mogelijkheid tot fantasie weg of claimen door hun gebruik van cutting edge technology hun onderste uit de kan van de intellectuele mogelijkheden van Uw kind te halen. En zeg nu niet dat ik overdrijf, laatste zin komt bijna letterlijk uit het bijhorende boekje van een stuk speelgoed dat ik onder ogen kreeg. Als het zo verder gaat duikelt een ouder binnenkort al een depressie in als zijn kind dan toch niet de nieuwe Einstein blijkt te zijn - het mijn kind schoon kind principe aldus ten top gedreven. Ik heb niks tegen electronisch speelgoed voor kinderen en al helemaal niks tegen educatief speelgoed - maar het moet speelgoed blijven, geen surrogaat voor een juf of een meester.