Titanic

Een reclamespot op Een voor Klara: twee mannen bouwen een bootje waarop ze een stel gigantische luidsprekers monteren.

GU: Die kennen er niks van, wie bouwt er nu op die manier een boot?
Mama: En weet jij dan wel hoe je een boot moet bouwen?
GU: Nee, maar zo moet het alleszins niet, kijk maar, hij zinkt!

Geen anorexia...

Gisteren bracht ik de ukken naar school en dus kon ik eens uitslapen. Om 6u50 stapte ik de douche in. Even later hoor ik de deur van de badkamer openvliegen en er stormt iets binnen: "Paaapaaa, ik ben al wakker, ik ga mee koeken halen bij de bakker!". Euhm - koeken? "KU, we zijn vandaag maandag, het gaat dus wel nog even duren voor we samen naar de bakker kunnen! Dat doen we op zondag. Vandaag ga je naar school." "Weeeei, ik wil niet naar school!".

Deze ramp speelde zich af daags na het lentefeest van een nichtje van GU en KU, alwaar laatstgenoemden bijzondere indruk op sommige aanwezigen maakten door in tegenstelling tot de andere kleine mannen meer tijd aan tafel door te brengen dan in de tuin. Niet dat ze trage eters zijn, verre van, maar barbecue en taart ("Wie wil er nog een stuk taart?" "Ikke!!!") oefenen een onweerstaanbare aantrekkingskracht op hen uit. De beste manier om hen in actie te doen schieten is roepen dat het eten klaar is. Moet ik mij nu zorgen maken? Is er iets goed fout met die twee?

Allez les verts!

Met de verkiezingen in aantocht laten de meesters in het poneren van wetenschappelijk ongefundeerde onzin weervan zich horen. Vorige week in de krant: Europees parlementslid Bart Staes lanceert het voorstel om voedingswaren te taggen met de hoeveelheid kilometers die ze hebben afgelegd. Want iets vervoeren, dat vervuilt, dus hoe meer kilometers hoe meer vervuiling. Ik vraag me af of die man zijn ideeen ook eens aan een kritische blik onderwerpt alvorens ze de wereld in te gooien. Ik hoop voor hem van niet, want anders schort er toch serieus wat aan de semantiek die hij aan de term kritisch toekent. Immers, het ene vervoermiddel vervuilt al meer dan het andere. Er is treinverkeer, luchtverkeer (zeer vervuilend), scheepvaart (zowel over zee als op de binnenwateren), vrachtwagentransport: die kun je toch niet allemaal over dezelfde kam scheren? Bovendien, wat is afstand? Soms telt die immers dubbel, bijvoorbeeld als ik van punt A naar punt B moet om dat voedsel te gaan halen, dan leg ik eigenlijk dubbel zoveel kilometers af dan de kilometers die het voedsel afgelegd heeft. En die verhouding kan alnaargelang de situatie verschillend zijn. Bovendien bestaat voedsel vaak uit meerdere ingredienten. Dus zou je eigenlijk per ingredient moeten aangeven hoeveel kilometer het heeft afgelegd. Dat voedsel bevat die ingredienten dan ook nog eens in verhoudingen, dus zou je de kilometers per ingredient ook nog eens van een wegingsfactor moeten voorzien mocht je ambieren om tot 1 getal te komen. Maar wellicht heeft Bart Staes daar allemaal al diep over na gedacht...