In Leiden had ik over de middag rap rap iets te eten nodig. Een lastige situatie die een compromis vereist tussen rap rap enerzijds en eten anderzijds, want veelal gaan die 2 niet samen. Rap rap haalde ten slotte de bovenhand (de namiddag beloofde druk te worden en er was niet eens zo'n erg lange pauze voorzien) en ik stapte een oord van verderf genaamd McDonald's binnen. Nu is er daar wel iets interessants te bestuderen: tegenwoordig vermelden ze de -ahum- voedingswaarde van al hun producten. Super Size Me in gedachten bestelde ik een normaal menu (een gewone portie frietjes met frittesaus, een gewone beker Fanta, een Big Mac en nog een Filet'O'Fish als extra, die laatste speciaal gekozen met het oog op de minst slechte keuze te maken tussen meerdere bronnen van vettigheid en calorieen). Na deze ervaring had ik volgens de bijgeleverde documentatie het volgende binnen:
72% van de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid kcal.
126% van de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid zout.
94% van de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid vet.
Ik zat de hele verdere namiddag met een opgeblazen gevoel en de beschouwing dat ik deze dag alleen nog kon redden door 's avonds het Christelijke ritueel van het vasten te ondergaan. En juist dat ligt mij natuurlijk (ook figuurlijk) heel zwaar, wetende dat het Christelijke niet meteen mijn ding is...
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
0 comments:
Post a Comment