Dinsdag als middageten een broodje gekocht in de zaak waar ik dat altijd doe. Kostprijs: 3,15 euro. Nu had ik een volle spaarkaart van die eigenste zaak die ik kon inwisselen voor een korting van 2,50 euro. Ik gaf het meisje dat me bediende bijgevolg die kaart en een 1 euro munt en kreeg 1,15 euro terug. Ik maakte er haar attent op dat dat niet het correcte bedrag was. Verbauwereerd rekende ze het opnieuw na maar ze scheen er niet uit te komen. Ik rekende het haar dan maar vlug even voor en kreeg prompt en instemmend 35 eurocent terug.
Diezelfde avond was er echt geen tijd om nog een deftige warme maaltijd ineen te steken (hoewel we daar anders of op voorbereid zijn of creatief mee omspringen) en dus reed ik richting frietkot (niet dat in mijn eigen dorp, weliswaar een prima zaak maar een dorpje verderop bevindt zich een frietkot dat kwalitatief toch significant betere waar levert - weliswaar allemaal junk food maar de smaakpapillen krijgen sporadisch al eens voorrang op hart, lever en bloedvaten). De rekening bedroeg 11 euro en 20 eurocent. Ik overhandigde het meisje aan de andere kant van de toonbank een briefje van 50 euro en voegde daar - teneinde het haar enigszins makkelijker te maken - een muntje van 20 eurocent bij. Helaas, ook deze juffrouw was helemaal van de kaart door dit nochtans goedbedoelde gebaar mijnentwege en bleek niet in staat zonder het inroepen van mijn hulp het gepaste teruggeefbedrag uit te rekenen.
Hoofdrekenen, binnenkort hetzelfde lot beschoren als vleugeldorsen en mandenvlechten...
Thursday, January 17, 2008
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
0 comments:
Post a Comment